Een iconische stem die niet wordt vervaagd
Ongeveer 26 jaar geleden verliet de grootste vrouwelijke popster van Iran haar land om internationaal op te treden, nadat ze jarenlang door het theocratische regime was verboden op te treden. Ondanks die moeilijke omstandigheden weigert Googoosh, nu 75 jaar oud, haar stem te laten verstommen. Ze blijft zich uitspreken voor de Iraanse bevolking, vooral in een periode van intensieve repressie door de overheid.
Veelzeggende steunuitingen tijdens recente gebeurtenissen
Op dinsdag publiceerde de zangeres een brief op haar Instagram-account, waar ze 6,8 miljoen volgers heeft. In dat document richtte ze zich tot de Amerikaanse president Donald Trump, met de vraag dat hij zich zou houden aan de belofte die hij aan het Iraanse volk had gedaan om hen te ondersteunen. Ze schreef: “Vandaag roepen hulpeloze mensen binnen Iran om hulp, terwijl ze geconfronteerd worden met voortdurende misdaden tegen de menselijkheid.” Ze benadrukte dat Iraniërs sinds de protesten lijden onder armoede, stroomuitval, watertekorten, censuur, arrestaties en massale emigratie.
De roep om vocalisering en internationale actie
Volgens Arian Moayed, acteur en actief in het Amerikaanse tv- en filmcircuit, kunnen de Iraanse bevolking op dit moment geen contact maken of berichten sturen. “Ze vechten in het donker voor hun leven en toekomst. Als ze worden stilgemaakt, moeten wij spreken. We moeten hun stem zijn en onze vertegenwoordigers aansporen om nu actie te ondernemen.”
De protestbewegingen en de harde repressie
Na de dood van Mahsa Amini, een 22-jarige vrouw die door de morele politie was gearresteerd wegens vermeend niet correct dragen van de hijab, brak in 2022 grootschalig verzet uit. De “Vrouwen, Leven, Vrijheid” beweging leidde tot harde repressie door de autoriteiten, waarbij vele demonstranten gewond of gedood werden, volgens Human Rights Watch. Eerder waren er soortgelijke protesten na de presidentsverkiezingen van 2009, bekend als de “Groene Manifstatie”, maar de nasleep van de huidige protesten lijkt opnieuw veel zwaarder.
Huidige slachtoffers en internationale respons
Volgens de Human Rights Activists News Agency in de Verenigde Staten is het sterftecijfer in Iran sinds het begin van de protesten op minstens 2.500 doden geschat, hoewel de Iraanse autoriteiten geen officiële cijfers hebben vrijgegeven. Ondertussen overweegt voormalig president Donald Trump verschillende opties voor Iran, en liet hij op zijn sociale mediaplatform Truth Social weten dat “HULP OP WEG IS”, zonder verdere details te geven.
De verdeeldheid binnen de Iraanse diaspora
Veel Iraniërs buiten het land, vooral in de diaspora, blijven verdeeld over de beste manier om te handelen. Sommigen pleiten voor ingrijpen van buitenaf, terwijl anderen vinden dat de huidige regering niet de juiste oplossing is. Nazanin Boniadi, actrice en mensenrechtenactivist, schrijft in een artikel voor The New Statesman dat de meeste Iraniërs nooit een seculiere Iran hebben gekend, waar vrouwen vrij waren in hun keuze van kleding en het land niet geïsoleerd was, maar geïntegreerd in de wereld.
Internationaal tonen van solidariteit
Op zondag demonstreren duizenden Iraniërs in Los Angeles, dicht bij de Hollywood-gebieden, ter ondersteuning van het protest en de Iraanse bevolking. Onder de deelnemers waren enkele castleden van “The Valley: Persian Style”, een serie over Iraanse Amerikanen in L.A. Reza Jackson deelde een video van de demonstratie met de opmerking dat “deze protesten ongelooflijk waren, met zoveel mensen uit alle leeftijdsgroepen en zelfs honden.”
Artistieke weerstanden onder censuur
Ondanks de beperkingen blijven Iraanse kunstenaars werken publiceren die de gespannen politieke situatie en de veerkracht van de bevolking proberen vast te leggen. Films van regisseurs Jafar Panahi en Mohammad Rasoulof, die door het regime werden gereclameerd en herhaaldelijk zijn gearresteerd of verbannen, worden internationaal erkend. Panahi, die momenteel in de VS vertoont met de film “It Was Just An Accident”, heeft dit film project clandestien in Iran gemaakt en won de hoofdprijs op het Cannes Film Festival.
Rasoulof’s “The Seed of the Sacred Fig” vertelt het verhaal van een onderzoeksrechter die zijn vrouw en dochters terroriseert. Beide filmmakers roepen de internationale gemeenschap op om meer toegang tot informatie in Iran mogelijk te maken en communicatie te beschermen, met het oog op de ernst van de huidige situatie.
